İnsanın Kavgası Kendisi İledir, insanın hayatta karşılaştığı en­gel­le­ri, ihanetleri, kayıpları ve adalet arayışını küçümsemeden; bütün bu yaşananların insanın kalbinde neye dö­nüş­tü­ğü­nü sorar. Kitap, insanın başına gelenle kendi eliyle büyüttüğü sonuç arasındaki farkı gözetir; gerçek im­ti­han­la ihmali, sabırla edilgenliği, tevekkülle vazgeçişi ve merhametle üstünlük duygusunu birbirine ka­rış­tır­ma­ma­ya çağırır.

Eserin merkezindeki iç mu­ha­se­be, insanın kendisini sürekli suçlaması veya bütün acılarından kendisini sorumlu tutması değildir. Tam tersine, insanın kendi varlığını değersizleştirmeden ma­ze­ret­le­ri­ni görmesi; yarasını inkâr etmeden yaralayıcı olmaması; yanıldığını kabul ettiğinde küçülmediğini, ha­ki­ka­te yaklaşma cesareti gösterdiğini fark etmesidir.

Kitap bireysel iç dünyadan ahlâka, hukuktan helal du­yar­lı­lı­ğı­na, acele hükümden toplumsal kötülük iklimine, mülkiyet vehminden ölüme ve yeniden başlama iradesine uzanır. Bu nedenle eser yalnızca kişisel gelişim yahut nefis terbiyesi metni değil; insanın kendisini, ilişkilerini, gücünü, inancını ve çağını aynı vicdan terazisinde tarttığı bütünlüklü bir düşünce yol­cu­lu­ğu­dur.